Terug in de tijd

Terug in de tijd. A: omdat het inmiddels 4 dagen geleden is dat we aankwamen in Albanië, B: Omdat we er een prachtige ruïne bezochten. En C: zie onderaan deze blog. Boven op de heuvel, vanaf de camping was de ruïne al zichtbaar en een belangrijke trekpleister voor Shkodër. Het was even een klimmetje te voet om er te komen maar zeer de moeite waard. Mede ook door de vriendelijkheid van de mensen die we op de weg naar boven tegen kwamen. We hadden uiteraard Hero en Gaya aan onze zijde en dat bleef niet onopgemerkt. Blijkbaar was er die dag een schoolreisje/excursie georganiseerd want we kwamen heel veel jonge Albanezen tegen die bijna allemaal wel even de honden wilden aaien. Wat best gek is in een land waar veel zwerfhonden als verschoppelingen rond hangen. Maar goed, het is leuk om zoveel jonge Albanezen op die manier te ontmoeten en te horen dat ze je allemaal in het Engels aanspreken. Eenmaal bovenaan op het "kasteel" was het genieten. 

We hebben nog niet eerder zo lang rondgekeken op een plek zoals deze. Niet alleen omdat de overblijfselen van het kasteel indrukwekkend waren maar ook omdat het uitzicht rondom prachtig was. Wel was er een moment dat ik met mijn camera wilde inzoomen op een plekje niet ver van de camping vandaan. Het intrigeerde me. Pas later bij het overzetten van de foto's naar mijn laptop kon ik er op inzoomen en kreeg zo stiekem een inkijk in de minder mooie kant van Shkodër, Albanië. 

Het is in ieder geval iets wat je niet vanaf de openbare weg ziet. Het benadrukt het grote verschil tussen arm en rijk aldaar, Want de hoeveelheid dikke auto's en grote huizen staat in schril contrast met dat wat ik op deze foto kan aanschouwen. En ook de hond achter tralies weggestopt in een hok die naar de onze gromde en blafte. Dat ziende voelde dat ook als terug in de tijd. Albanië is best mooi, maar wie het lef heeft iets buiten de begaande paden te gaan ziet helaas ook de keerzijde van een voormalig dictatoriaal land.