Contrasten

Zondagochtend zijn we naar de hoofdstad van Montenegro gereden, Podgorica. Het was een aangename verassing. De stad is in de tweede wereldoorlog heel vaak gebombardeerd waardoor het nu een behoorlijk moderne stad is. We hebben ons bezoek enigszins beperkt tot een wandeling langs de Morača rivier. Door de zondagochtend was het er niet druk. Veel mensen die wandelden in het park, of vertoefden op een terrasje. Waar je overigens voor een dubbele espresso en een cappuccino maar € 3.80 hoeft af te rekenen. We liepen ook door een nog bewaard gebleven oud deel waar vermoedelijk ook voor een deel de Turkse gemeenschap woont. Voordeel is dan wel dat er een Turkse bakker is gehuisvest waar je broodjes voor de lunch kunt kopen. 

Terug op de parkeerplaats haalden we de stoelen en tafel uit de "garage" en lunchartikelen uit het keukentje en koelkast om even lekker te lunchen met het verse Turkse brood. Na de lunch vertrokken we in de richting van Albanië. Eenmaal de grens gepasseerd doken we werkelijk in een heel ander land. En tot op heden weten we nog steeds niet wat we er van vinden. Het is een beetje een land van uitersten. De wegen zijn best redelijk maar je moet af en toe grote gaten in het wegdek omzeilen. De bebouwing is tamelijk afwisselend. Dan zie je een prachtig huis met onderhouden tuin, daarnaast een minder onderhouden woning met een verzameling autowrakken er omheen en dan weer een stukje grond met een woonschuur met een paar geiten en een koe. Met daartussen ineens een "resort" met palmbomen zwembaden en dure auto's op de bewaakte parkeerplaats. En langs de weg veel vuil. Plastic flessen, autobanden en andere meuk waartussen zwerfkatten en zwerfhonden scharrelen. Het verschil tussen arm en rijk lijkt er groot te zijn. Vlak na het passeren van de grens voelde de energie zwaar. Vergelijkbaar met Bosnië. Inmiddels voelt het lichter en we zijn nieuwsgierig naar hoe Albanië verder gaat zijn.

Uiteindelijk kom je aan op een goed onderhouden schone camping waar je zeer vriendelijk wordt ontvangen. Ingericht als een soort Efteling met gebrandschilderde ornamenten, een rond zwembad met een zwevend terras er boven en een uitkijktoren midden op de camping. En s'avonds wordt de camping verlicht met gekleurde lampjes.  En een restaurant waar je prima kan eten voor een heel schappelijke prijs met leuk personeel. 

Maandag hebben we de kasteelruïne op de heuvel, zichtbaar vanaf de camping, bezocht. Daarvan later verslag.