Oost, West, niet thuis en toch best

En zo kwam onze reis met de camper ten einde. Op weg naar het eindpunt. Maar eerst een stop in Nieuwegein. Daar bij Pa en Ma hingen er een aantal afgedrukte foto's die door pa van deze blog waren gehaald. Heel leuk om te horen dat ze meegereisd hebben via deze blog. Pa heeft alle filmpjes bekeken, sommige zelfs meerdere keren. En die ene foto die we maakten van de wegwijzers in Zagvosk, Kroatie, gaf hem de uitdaging om uit te zoeken waar deze wegwijzer nou precies stond. Ja zelfs de hulp aan huis werd voor de PC van pa gezet om de foto's en filmpjes te bekijken!

Het doet ons ook realiseren hoe bevoorrecht we eigenlijke zijn met onze twee (schoon)ouders en hoe mooi het is dat ze zo met ons mee konden genieten.

Na het bezoek (en meteen daar een wasje draaien) reden we verder naar Donkerbroek waar we de komende week of vijf mogen vertoeven. Gelukkig was het vrijdagmiddag en de hobbymiddag van filerijdend Nederland begon netjes op tijd. Desondanks ging onze logistieke vrijdagmiddag door. De Ford ophalen in Groningen, achter elkaar aan rijden naar Donkerbroek om daar de camper en de Ford leeg te ruimen en in het huis voor zover mogelijk een plek geven. Op tijd onder de wol voor een drukke zaterdag. 

De volgende dag de Alfa ophalen bij de garage in Sappemeer waar deze inmiddels een nieuwe APK heeft gekregen. Dagmar naar haar zus om daar tijdelijk gestalde spullen op te halen en John terug naar Donkerbroek om de camper verder uit te mesten en met schoonmaken te beginnen. Tussendoor natuurlijk wandelen met onze twee wereldreizigers op vier poten en boodschappen doen. Wel was het de hele dag mistig en de herfst had behoorlijk zijn intrede gedaan. Wat betekent dat er flik wat bladeren op de kamper dwarrelden.

Gelukkig was het zondagmorgen beter en ging het zonnetje in de loop van de ochtend schijnen. Mooi moment voor wat herfstige foto's van onze tijdelijke stek in Donkerbroek. 

We moesten de camper die dag weer terugbrengen en wilden 'm graag schoon inleveren. Dus eerst nog de binnenkant ter plaatse verder schoonmaken en daarna op naar de wasstraat.

Daar bleek zeven en een halve meter camper toch best groot te zijn. Ik kon nog net bij de achterkant komen om het Zuid-Europees beige weer wit te wassen. Daarna reisden we af naar Marum om daar de camper terug te brengen naar z'n thuisbasis. inmiddels 8358 KM meer op de teller. Hij heeft het fantastisch gedaan en is negen weken lang ons thuis geweest. We zijn heel dankbaar dat we deze reis met deze camper hebben kunnen maken en ervaren. En we weten dat dit smaakt naar meer.