Terug naar fijn

En zo aanvaarden we de terugtocht. We gingen Albanië achter ons laten maar hadden nog een aardige route af te leggen voor we weer in Montenegro zouden aankomen. Een afwisseling van een deel goed onderhouden tolweg, enorm slechte autowegen en eenvoudige wegen door dorpen en steden. We hadden met onszelf afgesproken om bij de kust te gaan kijken en er te zien of de verhalen die we hoorden ook klopten. En zo verlieten we bij Golem de doorgaande route om naar het "strand" te gaan. Wij stonden daar op een stuk kust wat nog min of meer onontgonnen was door de grote commercie. Met een behoorlijke hoeveelheid rotzooi, ongebruikte visserstoestellen en omver gewaaid/kapot strandmeubilair. Een kilometer of wat verderop waren de contouren van de oprukkende megahotels zichtbaar en waarschijnlijk zijn de stranden daar smetteloos. Maar waar wij waren was het ondanks de zon een troosteloze omgeving. We hebben er een stuk langs de waterlijn gewandeld en een authentiek strandtentje bezocht. Espresso uit een kartonnen bekertje zittend tussen de planten en de loslopende eenden en ganzen. Op de een of andere manier voelde het als het laatste stukje authentiek Albanië. Binnenkort omgekocht of weggevaagd om er het zoveelste hotel uit de grond te stampen. Het maakte ons verdrietig.

Wij hopen dat het Albanië lukt om hun authenticiteit te behouden en niet ten onder te gaan aan commercieel toerisme. Dat de enorme gastvrijheid en vriendelijkheid van de bevolking niet overschaduwd wordt door een westerse mentaliteit. Wij willen er graag nog 'n keer naar terug. Maar dan niet met een camper en meer het binnenland in.

Wij zijn inmiddels weer fijn terug in Montenegro.