Taxi-hulp

Tussen onze vorige stop Donji Štoj en de plek Kaluderac waar ik deze blog schrijf  ligt niet zo'n grote afstand. Tussen deze twee plekken zouden wij een bezoek brengen aan het oude stadje Stari Bar. Een prachtige historische plek waar we met veel genoegen rondkeken. Samen overigens met een flink aantal Amerikanen en Canadezen die dezelfde ochtend per cruiseschip aangevoerd waren. We hadden daar in de ruïne-wandelgangen leuke gesprekken mee. Toen we de route volgens goolgle volgden kwamen we op een pleintje aan het begin van de wandelroute het centrum in terecht waar we door een zeer vriendelijke parkeerbeheerder (of zo) naar een parkeerplekje werden geloodst. (Zie ook de video taxihulp omhoog)

Prima plekkie en hoe we er weer weg zouden komen was een zorg voor later. Eerst maar 's het stadje bezoeken.

Stari Bar is een indrukwekkende ruïne. De oude gebouwen van Bar worden deels overwoekerd door de natuur.  De hamam is deels gerestaureerd waarmee je ook een indruk van het interieur krijgt. Van andere bouwsels zijn slechts een paar hopen stenen over. Helaas heeft de aardbeving van 1979 er ook zijn invloed gehad. Leuk ook om een Canadees te spreken die zei dat ze iets historisch als dit in Canada gewoon helemaal niet hebben. Al met al waren we blij dat we besloten hebben hier een stop te maken. 

Maar ja, we moesten daarna weer door en dus het parkeerplekkie weer verlaten. Het was intussen lichtjes gaan regenen en het asfalt was wat glibberig geworden. Het zag er uit als een behoorlijke uitdaging. Nou was de plek waar we stonden ook de plek waar vele taxichauffeur stonden te wachten op (waarschijnlijk Amerikaanse of Canadese) klanten. En ze stonden voor we het wisten klaar met raad en daad. In de video "Taxihulp omlaag" kan je zien hoe men helpt met het aanwijzingen geven, gebaren de weg vrij te maken naar anderen en zo de ene taxi plek vrij maakt voor de andere taxi zodat de weg naar beneden weer helemaal leeg is. Good driver! riepen ze Dagmar na... Geweldig bedankt vriendelijke Montenegrijnse taxichauffeurs! Wij vragen ons af of men dit in Nederland ook zo zou doen.