Ravijnvenijn

Omdat het weer in Bosnië niet overhield besloten we naar warmere oorden te vertrekken. We verlieten Visoko en verkozen om richting de kust te rijden. Het werd een prachtige uitdagende rit die ons uiteindelijk in Mlini aan de Adriatische kust in Kroatië deed uitkomen. Wat hebben we veel verschillende landschappen gezien en hoogteverschillen overbrugd. De wegen in Bosnië zijn zeker niet altijd om over naar huis te schrijven. En het is waarschijnlijk gelegen aan de plaatselijke autoriteiten om te bepalen hoe deze onderhouden worden. Zo heb je eerst een tunnel van 50 meter die keurig verlicht is en een kilometer of wat verder rij je een tunnel van zo'n 500 meter in waar geen enkele verlichting is. En met bochten er in waardoor je geen licht aan het eind van de tunnel ziet.

We kwamen op dusdanige hoogtes dat er resten sneeuw naast de weg lagen en wegen waar de regen grote plassen langs de weg veroorzaakte. We reden langs diepe ravijnen en slingerden door genoeg haarspelden om het haar van Rapunzel mee op te op te spelden. De plek waar we in eerste instantie (off-grid) hadden willen overnachten zag er gezien het weer zo treurig uit dat we besloten verder te rijden. De alternatieve plek een aantal kilometers verderop zag er prachtig uit en de zon scheen er zelfs. Maar, het geblaf van vermoedelijke zwerfhonden in de omgeving gaf ons geen goed gevoel. We vertrokken weer en reden verder. We hadden te maken met loslopende koeien en bumperklevers. zie de koeienvideo.

Uiteindelijk zijn we de grens overgestoken en aan de kust beland waar de temperatuur prima was en er nog net een plekje vrij was op een camperplaats. 

Helaas ging het daar mis........

Graag hadden we de dashcam-beelden van deze afwisselende rit door Herzegovina met jullie gedeeld. Maar met het uit de dashcam halen van de sd-kaart schoot deze het ravijn in. Nee, niet buiten maar in de camper door een spleet ergens naar onderin de donkere chassis-krochten van de camper. Onbereikbaar, onvindbaar.....  Gelukkig hebben we de foto's nog.